چند وقت پيش با چند تا از همكاران پزشك داشتيم گپ مي‌زديم. صحبت در مورد امتحان دستياري بود و اينكه چه رشته‌هايي دوست دارند انتخاب كنند. يكي از همكاران كه استعداد عجيبي تو شوخ‌طبعي داره گفت: من نه داخلي دوست دارم، نه جراحي عمومي، نه روانپزشكي. گفتيم چرا ؟ گفت مثل معروفي هست كه مي‌گه : «متخصص داخلي، پزشكيه كه همه چيز مي‌دونه اما هيچ كاري از دستش برنمي‌آد ! جراح عمومي، پزشكيه كه هيچ چيز نمي‌دونه، اما هر كاري از دستش برمي‌آد ! روانپزشك، پزشكيه كه هيچ چيز نمي‌دونه، هيچ كاري هم از دستش برنمي‌آد !» ...

خب، يه كم جاي فكر كردن داره، نه ؟ يه كم فسفر بسوزونين...